sagittarius-strzelec.com.pl

Żyjemy w cyberpunku (19): będzie dziwnie, jak Zeiss Ikon wejdzie w ten segment rynku.

Planowane podejście do sztucznego oka.

TSD mam rozbabrany tekst na zbliżony temat, muszę się pospieszyć. Bardzo.

Autorytet.

Wchodzę do hipermarketu i kieruję się do działu AGD, krążę prawie pół godziny. Miałem kupić kieliszki do wina i nie mogę się zdecydować, czy arcorocowe naśladujące kryształ, do kompletu do szklanek które dostałem dziesięc lat temu w prezencie, czy duże szklane, które na pudełku mają zdjęcie z białym winem. Te które kupię będą do czerwonego.

I nie mogąc się zdecydować, próbuję skojarzyć, jakie kieliszki do czerwonego wina kupiłby Hannibal Lecter.

Law is what law enforcement enforces.

Prezent urodzinowy.

Oryginał powiesiłem oczywiście na honorowym miejscu. W tej chwili myślę sobie, że to najlepszy prezent ever.

[powyższy obrazek nie podlega licencji Creative Commons]

Żyjemy w cyberpunku (18): “Pattern recognition” wymieszane z Perłowymi Wrotami Wielebnego Wayne’a.

Po różnych zadupiach ameryki zaczęły się pojawiać znaki zawierające “Single?” i url lokalnego serwisu randokwego. Analityk rynku biznesu internetowego przeprowadził śledztwo i opublikował raport.

Okazało się, że to bardzo sprytna rozproszona kampania reklamowa franczyzowego biura matrymonialnego.

Linki (3): Ork Süß.

The Escapist pisze o tożsamości rasowej w World of Warcraft.

Protected: 28

This post is password protected. To view it please enter your password below:

Password:

Linki (2): literatura polska, koło trzydziestki, sylwetka średnia, twarz pociągła, znaków szczególnych brak.

Czytałem kiedyś bardzo dużo książek, ale po osiągnięciu dojrzałości przez polski rynek wydawniczy przestałem, bo w księgarniach leżą już tylko o tym jak twardoszczęcy bohaterowie pokonują zło, albo też są to nietwardoszczęcy intelektualiści z dostępem do internetu, albo też następna wariacja na temat żenskiej wersji Adriana Mole’a, albo też głębokie [pseudo]filozoficzne rozważania o tym, że życie ma sens i bóg istnieje. Wchodzę do empiku i z zalegających tam hałd nic na mnie nie patrzy, trochę lepiej jest w Traffic Clubie. Małe księgarnie nie mają całkiem długiego ogona, chyba że są specjalistyczne.

Z aktywnych pisarzy których całych twórczości nie znam jeszcze na 100% został mi LeCarré, Palahniuk, Egan i Houllebecq. Tych mój organizm toleruje. No i jeszcze Stephenson.

Paru innych „mam wszystko” i mogę tylko wracać.

A są takie dni, kiedy zamiast sięgnąć po Couplanda, Gibsona czy Lema, otwieram sobie bloga Ostrego.

Trafiając po linkach myślałem, że to jego dziewczyna, ale chyba nie, zresztą; czy to ważne?

[chyba jednak to ona]

Dzisiaj jest taki dzień.

Amnezja.

Mac OS X „Tiger” zjadł wszystkie ustawienia, zakładki, listę 250 RSS-ów, na oko też cały ten macosowy rejestr systemowy, i pół dużej rzeczy którą piszę, i na szczęście obsesyjnie backupuję. A i też całe ustawienia biblioteki iTunes. Normalnie jest jak po reinstalce, ale aplikacje zostały.

Linki (1): do czego potrzebny jest nadmuchiwany Jasser Arafat.

Pojechaliśmy kiedyś na (jak się później okazało) dość nieudaną imprezę domową do Ursusa. Impreza odbywała się w mieszkaniu nowoczesnym bloku, lato, przed drzwiami na leżaku zaparkowany rozwalony cieć w mundurze agencji ochrony.

Minęliśmy go w drodze do drzwi, zerwał się i minąwszy nas wpadł do „recepcji” skąd wystawił głowę i duży zeszyt z żądaniem opowiedzenia się i wpisania kto i do kogo. Wpisałem się pierwszym nazwiskiem jakie przyszło mi do głowy.

A tak to robią zawodowcy.

Jeszcze jako komentarz dorzucę taką obserwację, spłuczki na lotniskach są plombowane dla bezpieczeństwa. Widzialem pozrywane plomby, i nikogo to nie obchodziło. A z listy podejrzanych o terroryzm złapano na odprawie jednego znanego terrorystę.

Gerry’ego Adamsa.